حمل و از شير باز گرفتنش سى ماه است « ( * ( حَمَلَتْه أُمُّه كُرْهاً وَوَضَعَتْه كُرْهاً وَحَمْلُه وَفِصالُه ثَلاثُونَ شَهْراً ) * ) .
« مادر » در طول اين سى ماه بزرگترين ايثار و فداكارى را در مورد فرزندش انجام مىدهد .
از نخستين روزهاى انعقاد نطفه حالت مادر دگرگون مىشود ، و ناراحتيها پشت سر يكديگر مىآيد ، حالتى كه به حالت « و يار » ناميده مىشود و يكى از سختترين حالات مادر است روى مىدهد و پزشكان مىگويند : بر اثر كمبودهايى است كه در جسم مادر به خاطر ايثار به فرزند رخ مىدهد .
هر قدر جنين رشد و نمو بيشتر مىكند مواد بيشترى از شيره جان مادر مىگيرد ، و حتى روى استخوانهاى او و اعصابش اثر مىگذارد ، گاه خواب و خوراك و استراحت و آرامش را از او مىگيرد ، و در آخر دوران حمل راه رفتن و حتى نشست و برخاست براى او مشكل مىشود اما با صبر و حوصله تمام و به عشق فرزندى كه به زودى چشم به دنيا مىگشايد و بر روى مادر لبخند مىزند تمام اين ناملائمات را تحمل مىكند .
دوران وضع حمل كه يكى از سختترين لحظات زندگى مادر است فرا مىرسد تا آنجا كه گاه مادر جان خود را بر سر فرزند مىنهد .
به هر حال بار سنگينش را بر زمين گذارده دوران سخت ديگرى شروع مىشود ، دوران مراقبت دائم و شبانه روزى از فرزند ، دورانى كه بايد به تمام نيازهاى كودكى پاسخ گويد كه هيچگونه قدرت بر بيان نيازهاى خود ندارد ، اگر دردى دارد نمىتواند محل درد را تعيين كند ، و اگر ناراحتى از گرسنگى و تشنگى و گرما و سرما دارد قادر به بيان آن نيست ، جز اينكه ناله سر دهد و اشك ريزد ، و مادر بايد با كنجكاوى و صبر و حوصله تمام يك يك اين نيازها را تشخيص دهد و برآورده كند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 326
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٢٦