سر او آمد و گفت اى محمد ! بايست ، پيامبر ص ايستاد ، سپس رو به جمعيت يهود كرد و گفت : مرا چگونه آدمى مىدانيد ؟ گفتند : به خدا سوگند ما در ميان خود مردى آگاه تر از تو و پدر و جدت نسبت به كتاب آسمانى خود نداريم ، سپس افزود : من خدا را گواه مىگيرم كه او همان پيامبرى است كه در تورات و انجيل آمده است ! يهود هنگامى كه چنين ديدند گفتند : تو دروغ مىگويى و كلمات زشت و بدى به او نثار كردند .
رسول خدا ص فرمود : شما دروغ مىگوئيد ، انكار شما بعد از اقرارتان هرگز پذيرفته نخواهد شد ( و اين مرد كسى جز عبد اللَّه بن سلام نبود ) .
و در اينجا آيه فوق ( * ( قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ كانَ مِنْ عِنْدِ اللَّه ) * . . . ) نازل گشت ( 1 ) .
طبق اين تفسير اين آيه در مدينه نازل شده است هر چند سوره سوره مكى است ، و اين منحصر به آيه مورد بحث نيست ، در سورههاى ديگر از قرآن نيز احيانا آيات مكى در لابلاى سورههاى مدنى يا بالعكس ديده مىشود كه نشان مىدهد گاه پيامبر ص دستور مىداده آيه اى را كه تناسب با مفاد سوره اى داشته بدون توجه به تاريخ نزول آن در ضمن آيات آن سوره قرار دهند .
اين تفسير از جهاتى مناسبتر به نظر مىرسد .
هامش
( 1 ) تفسير « مراغى » جلد 26 صفحه 14 .