در دنباله آيه مىافزايد : « ما براى آن سرآمد معينى قرار داديم » ( * ( وَأَجَلٍ مُسَمًّى ) * ) .
كه با فرارسيدن آن دنيا فانى مىشود ، و چون اين جهان توأم با حق و داراى هدف است ، طبعا بايد به دنبال آن جهانى ديگر كه نتائج اعمال در آن بررسى مىشود وجود داشته باشد ، بنا بر اين حقانيت اين جهان خود دليل بر وجود معاد است ، و گرنه پوچ و بيهوده بود و توأم با ظلم و ستم فراوان .
اما با اينكه قرآن حق است ، و آفرينش جهان نيز حق « كافران لجوج از آنچه انذار شدهاند رويگردان هستند » ( * ( وَالَّذِينَ كَفَرُوا عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ ) * ) .
از يك سو آيات قرآن پى در پى آنها را انذار و بيم مىدهد كه دادگاه بزرگى در پيش داريد ، و از سوى ديگر جهان آفرينش با نظامات خاص خود نيز هشدار مىدهد كه حسابى در كار است ، اما اين غافلان بى خبر نه به اين توجهى مىكنند ، و نه به آن .
تعبير به « معرضون » از ماده « اعراض » اشاره به اين است كه اگر با آيات تكوين و تدوين روبرو و مواجه شوند حقايق را درك مىكنند اما آنها صورت خود را برمىگردانند ، و از حق گريزانند مبادا در روند تقاليد و تخيلات و هوى و هوس آنها دگرگونى ايجاد كند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 299
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٩٩