در مورد بينشهاى فكرى و عقلى استعمال مىشود ، ولى گاه به تمام امورى كه مايه درك و فهم مطلب است اطلاق مىگردد .
جالب اينكه مىگويد « اين قرآن و شريعت بيناييهايى است » يعنى عين بينايى است ، آن هم نه يك بينايى كه بينائيها ، نه در يك بعد كه در همه ابعاد زندگى به انسان بينش صحيح مىدهد .
نظير همين تعبير در آيات ديگر قرآن از جمله آيه 104 سوره انعام آمده است قَدْ جاءَكُمْ بَصائِرُ مِنْ رَبِّكُمْ : « بيناييهايى از سوى پروردگارتان براى شما آمد » .
در اينجا سه موضوع در آيه مطرح شده : « بصائر » ، « هدايت » و « رحمت » كه به ترتيب علت و معلول يكديگرند ، آيات روشنگر و شريعت بينا كننده انسان را به سوى هدايت مىبرد ، و هدايت نيز مايه رحمت پروردگار است .
جالب اينكه « بصائر » را براى عموم مردم ذكر مىكند ، اما هدايت و رحمت را مخصوص كسانى كه اهل يقينند ، و بايد چنين باشد زيرا آيات قرآن مخصوص قوم و گروهى نيست ، بلكه تمام انسانها كه در مفهوم « الناس » جمعند در آن شريكند ، بىهيچگونه محدوديتى از نظر زمان و مكان ، ولى طبيعى است هدايت فرع بر يقين ، و رحمت الهى نيز مولود آن است ، و شامل حال همه نمىشود .
به هر حال اينكه مىگويد : قرآن عين بصيرت و عين هدايت و رحمت است تعبير زيبايى است كه از عظمت و تاثير و عمق اين كتاب آسمانى حكايت مىكند براى آنها كه رهرو راهند و جستجوگر حقند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 256
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥٦