و برترى جويى بود « ( * ( فَمَا اخْتَلَفُوا إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ بَغْياً بَيْنَهُمْ ) * ) .
آرى آنها پرچم طغيان برافراشتند ، و هر گروهى به جان گروه ديگر افتاد ، حتى عوامل وحدت و انسجام را وسيله اختلاف و تفرقه قرار دادند ، و به دنبال آن قدرتشان به ضعف گرائيد ، ستاره عظمتشان افول كرد ، حكومت آنها متلاشى شد و در دنيا دربدر شدند .
بعضى نيز گفتهاند منظور اختلافى است كه آنها بعد از آگاهى كافى از صفات پيامبر اسلام ص در مورد او داشتند .
قرآن در پايان آيه آنها را با اين عبارت هشدار مىدهد : « پروردگار تو روز قيامت در ميان آنها در باره آنچه اختلاف نمودند داورى مىكند » ( * ( إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيه يَخْتَلِفُونَ ) * ) .
و به اين ترتيب با كفران نعمت و ايجاد اختلاف هم عظمت و قدرت خود را در دنيا از دست دادند و هم مجازات آخرت را براى خود خريدند .
بعد از بيان مواهبى كه خداوند به بنى اسرائيل داده بود و كفران كردند ، سخن از موهبت عظيمى به ميان مىآورد كه به پيامبر اسلام ص و مسلمين ارزانى داشت ، مىفرمايد « سپس ما تو را بر شريعت و مسيرى به سوى آئين حق قرار داديم » ( * ( ثُمَّ جَعَلْناكَ عَلى شَرِيعَةٍ مِنَ الأَمْرِ ) * ) .
« شريعت » به معنى راهى است كه براى رسيدن به آب در كنار نهرهايى كه سطح آب از ساحل نهر پائينتر است احداث مىكنند ، سپس به هر راهى كه انسان را به مقصد و مقصودش مىرساند اطلاق شده است ، به كار گرفتن اين تعبير در مورد آئين حق به خاطر آن است كه انسان را به سرچشمه وحى و رضايت الهى و سعادت جاويدان كه همچون آب حيات است مىرساند ، اين واژه يك بار در قرآن به كار رفته و تنها در مورد اسلام است .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 253
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢٥٣