خاصى ندارد ، بلكه براى فهم و تذكر و پندگيرى عموم است ، بنا بر اين آنها كه قرآن را در پيچ و خم مفاهيم مبهم و مسائل نامفهومى قرار مىدهند كه درك آن تعلق به قشر خاصى دارد و حتى آن قشر هم چيزى از آن نمىفهمند در حقيقت از روح قرآن غافلند .
قرآن بايد در زندگى همه مردم حضور داشته باشد ، در شهر و روستا ، در خلوت و جمع ، در دبستان و دانشگاه ، در مسجد و ميدان جنگ ، و در همه جا ، چرا كه « خداوند آن را سهل و ساده و روان ساخته تا همگان متذكر شوند » .
و نيز اين آيه قلم بطلان بر افكار كسانى كه قرآن را در طرز تلاوت و پيچ و خم قواعد تجويد خلاصه كرده ، و تنها همتشان اداى الفاظ آن از مخارج و رعايت آداب وقف و وصل است مىكشد ، و مىگويد همه اينها براى تذكر است تذكرى كه عامل حركت و سازندگى در عمل بشود ، رعايت ظواهر الفاظ در جاى خود صحيح ولى هدف نهايى معانى است نه الفاظ .
3 - در حديثى از امام صادق ع آمده است :
لو لا تيسيره لما قدر احد من خلقه ان يتلفظ به حرف من القرآن ، و انى لهم ذلك و هو كلام من لم يزل و لا يزال ! :
« اگر خداوند قرآن را آسان بر زبانها نساخته بود كسى قدرت نداشت تلفظ به حرفى از حروف آن كند ، و چگونه مىتوانستند در حالى كه قرآن سخن خداوند ازلى و ابدى است » ؟ ( و چنين كلامى آن قدر ابهت و عظمت دارد كه تلفظ به آن براى بندگان بدون لطف الهى ممكن نيست ) ( 1 ) .
پروردگارا ! ما را از كسانى قرار ده كه از قرآن اين كلام بزرگ و بىنظيرت پند مىگيرند ، و زندگى خود را در تمام ابعاد با آن هماهنگ مىسازند .
خداوندا ! از آن امنيت كه به پرهيزگاران عنايت مىكنى و قلب و جان
هامش
( 1 ) تفسير « روح البيان » جلد 8 صفحه 433 .