آيات پر محتوا را كه بيانگر وحى و اعجاز الهى است قرائت كنى .
ولى تفسير اول مناسبتر به نظر مىرسد ، و در واقع اين آيه شبيه آيه اى است كه در سوره قمر چند بار تكرار شده است : وَلَقَدْ يَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّكْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّكِرٍ : « ما قرآن را براى تذكر سهل و آسان ساختيم آيا كسى هست كه پند گيرد و متذكر شود » ؟ .
ولى از آنجا كه با همه اين اوصاف باز گروهى در برابر كلام حق تسليم نمىشوند در آخرين آيه آنها را مورد تهديد قرار داده ، مىگويد : « اگر با اينهمه آنها پذيرا نشوند تو منتظر باش ، آنها نيز منتظرند » ! ( * ( فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ ) * ) .
تو منتظر وعدههاى الهى در زمينه پيروزى بر كفار باش ، و آنها منتظر شكست باشند . تو منتظر مجازات دردناك الهى در باره اين قوم لجوج و ستمگر باش ، آنها نيز در پندار خود انتظار شكست و ناكامى تو را مىكشند ، تا معلوم شود كداميك از اين دو انتظار صحيح است ؟
بنا بر اين هرگز نبايد از اين آيه چنين نتيجه گيرى كرد كه خداوند به پيامبرش دستور مىدهد به كلى دست از تبليغ آنها بكشد ، و تلاشها و كوششهايش را متوقف سازد ، و تنها به انتظار قناعت كند ، بلكه اين يك نوع تهديد است كه براى بيدار ساختن افراد لجوج به كار مىرود .
نكتهها :
1 - « ارتقب » در اصل از « رقبة » ( بر وزن طلبه ) به معنى « گردن » گرفته شده است ، و از آنجا كه افرادى كه منتظر چيزى هستند پيوسته گردن مىكشند به معنى انتظار و مراقبت از چيزى آمده است .
2 - آيات فوق به خوبى نشان مىدهد كه قرآن مجيد تعلق به قشر و گروه