خود را آزار مىدادند ، و با سرسختى و تعصب خاصى در برابر احكام الهى مىايستادند ، و حتى زمانى كه تازه از نيل رهايى يافته بودند پيشنهاد بتسازى به موسى كردند ! ، ممكن است گفته شود منظور از آيه فوق بيان امتياز نيست بلكه بيان حقيقت ديگرى است ، و معنى آيه چنين است : « با وجود اينكه ما علم داشتيم كه آنها از مواهب الهى سوء استفاده مىكنند برترى به آنها داديم تا آنان را بيازمائيم » چنان كه از آيه بعد نيز استفاده مىشود كه خداوند مواهب ديگرى نيز به آنها داد تا آنها را بيازمايد .
به اين ترتيب اين گزينش الهى نه تنها دليل بر مزيت آنها نيست بلكه يك مذمت ضمنى نيز در آن درج است چرا كه حق اين نعمت را ادا نكردهاند و از عهده امتحان برنيامدند .
در آخرين آيه مورد بحث به بعضى از مواهب ديگر كه خدا به آنها داده بود اشاره كرده ، مىفرمايد : « ما آيات و نشانه هايى از عظمت و قدرت خويش به آنان داديم كه در آن آزمايش آشكارى بود » ( * ( وَآتَيْناهُمْ مِنَ الآياتِ ما فِيه بَلؤُا مُبِينٌ ) * ) .
گاه در بيابان « سينا » و در وادى « تيه » ابرها را بر سر آنها سايه افكن ساختيم ، گاه مائده مخصوص « من و سلوى » را بر آنها نازل كرديم ، گاه از دل سنگ سخت چشمه آب براى آنها جارى نموديم ، و گاه نعمتهاى معنوى و مادى ديگرى نصيبشان كرديم .
اما همه اينها براى آزمايش و امتحان بود ، زيرا خداوند گروهى را با مصيبت آزمايش مىكند و گروهى را با نعمت ، چنان كه در آيه 168 سوره اعراف مىخوانيم : وَبَلَوْناهُمْ بِالْحَسَناتِ وَالسَّيِّئاتِ لَعَلَّهُمْ يَرْجِعُونَ : « ما بنى اسرائيل را با نيكيها و بديها آزموديم شايد از راه غلط بازگردند » .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 185
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٨٥