و ننگين خود را بچينند ) ( * ( فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ) * ) .
روشن است كه منظور از اين روز موعود همان روز قيامت است ، و اينكه بعضى احتمال دادهاند منظور لحظه مرگ است بسيار بعيد به نظر مىرسد ، چرا كه مجازات اعمال در قيامت است نه در لحظه مرگ .
اين همان يوم موعودى است كه در سوره بروج آيه 2 به آن سوگند ياد شده است وَالْيَوْمِ الْمَوْعُودِ « سوگند به روز موعود » ( روز رستاخيز ) .
دو آيه بعد ادامه سخن پيرامون مساله توحيد است كه از يك نظر نتيجه اى است براى آيات قبل و از يك نظر دليلى براى تحكيم و تكميل آن است ، و در آن هفت توصيف براى خداوند آمده است كه همه در تحكيم مبانى توحيد مؤثر است .
نخست در مقابل مشركان كه براى آسمان و زمين إله و معبود جداگانه قائل بودند ، و حتى خداى دريا ، و خداى صحرا ، خداى جنگ ، و خداى صلح ، و خدايان مختلفى مطابق انواع موجودات در پندار خود ساخته بودند مىفرمايد : « او كسى است كه در آسمان معبود است و در زمين معبود » ( * ( وَهُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِله وَفِي الأَرْضِ إِله ) * ) .
چرا كه با قبول ربوبيت او در آسمانها و زمين كه در آيات قبل آمده مساله الوهيت نيز ثابت مىشود ، زيرا معبود واقعى كسى است كه رب و مدير و مدبر عالم است .
نه ارباب انواع ، نه فرشتگان ، نه حضرت مسيح ع ، و نه بتها هيچكدام شايسته پرستش و عبوديت نيستند ، چرا كه مقام ربوبيت ندارند ، آنها به نوبه خود مخلوق و مربوب و روزىخوار خوان اويند ، آنها نيز او را پرستش مىكنند .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 130
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٣٠