[ سوره الزخرف ‹ 43 › : آيات 81 تا 85 ]
قُلْ إِنْ كانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعابِدِينَ ‹ 81 › سُبْحانَ رَبِّ السَّماواتِ وَالأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ ‹ 82 › فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَيَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ ‹ 83 › وَهُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِله وَفِي الأَرْضِ إِله وَهُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ ‹ 84 › وَتَبارَكَ الَّذِي لَه مُلْكُ السَّماواتِ وَالأَرْضِ وَما بَيْنَهُما وَعِنْدَه عِلْمُ السَّاعَةِ وَإِلَيْه تُرْجَعُونَ ‹ 85 ›
ترجمه :
81 - بگو اگر براى خداوند فرزندى بود من نخستين مطيع او بودم .
82 - منزه است پروردگار آسمانها و زمين ، پروردگار عرش ، از توصيفى كه آنها مىكنند .
83 - آنها را به حال خود واگذار تا در باطل غوطه ور باشند ، و سرگرم بازى ، تا روزى را كه به آنها وعده داده شده است ملاقات كنند ( و نتيجه كار خود را ببينند ) .
84 - او كسى است كه در آسمان معبود است و در زمين معبود و او حكيم و عليم است .