اين سؤال كه به صورت استفهام انكارى طرح شده در حقيقت بيان حال واقعى اين گونه افراد است ، مثل اينكه در مقام مذمت فردى كه گوش به نصيحت هيچ ناصح مشفقى فرا نمىدهد و عوامل نابودى خود را به دست خويش فراهم مىسازد مىگوئيم : او تنها در انتظار مرگ خويش است ! منظور از « ساعة » در اين آيه مانند بسيارى ديگر از آيات قرآن روز قيامت است ، چرا كه حوادث آن به سرعت تحقق مىيابد ، و گويى همه در يك ساعت رخ مىدهد .
البته اين كلمه گاهى به معنى لحظه پايان دنيا نيز آمده است ، و از آنجا كه اين دو فاصله زيادى با هم ندارند ممكن است اين تعبير هر دو مرحله را شامل شود .
به هر حال قيام قيامت كه با پايان گرفتن ناگهانى دنيا شروع مىشود به دو وصف در آيه فوق توصيف شده است نخست همين « ناگهانى بودن » آن است ( بغتة ) ، و ديگر عدم آگاهى عموم مردم از زمان وقوع آن مىباشد .
ممكن است چيزى ناگهانى رخ دهد ولى قبلا انتظار آن را داشته باشيم و براى مقابله با مشكلات آن آماده شويم ، اما بدبختى آنجاست كه حادثه فوق العاده سخت و كوبنده اى به طور ناگهانى واقع شود و ما از آن به كلى غافل باشيم .
حال مجرمان درست اين گونه است ، چنان غافلگير مىشوند كه طبق بعضى از روايات از پيغمبر گرامى اسلام ص :
تقوم الساعة و الرجلان يحلبان النعجة ، و الرجلان يطويان الثوب
، ثم قرأ ( ص ) : * ( هَلْ يَنْظُرُونَ إِلَّا السَّاعَةَ أَنْ تَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَهُمْ لا يَشْعُرُونَ ) * :
فرمود : « قيامت به طور ناگهانى رخ مىدهد در حالى كه ( هر كس به كار زندگى خويش مشغول است ) مردانى مشغول دوشيدن گوسفندانند ، و مردان ديگرى مشغول گستردن پارچه ( و گفتگو براى خريد و فروش ) سپس حضرت آيه فوق
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 109
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٠٩