[ سوره غافر ‹ 40 › : آيات 18 تا 20 ]
وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الآزِفَةِ إِذِ الْقُلُوبُ لَدَى الْحَناجِرِ كاظِمِينَ ما لِلظَّالِمِينَ مِنْ حَمِيمٍ وَلا شَفِيعٍ يُطاعُ ‹ 18 › يَعْلَمُ خائِنَةَ الأَعْيُنِ وَما تُخْفِي الصُّدُورُ ‹ 19 › وَاللَّه يَقْضِي بِالْحَقِّ وَالَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِه لا يَقْضُونَ بِشَيْءٍ إِنَّ اللَّه هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ ‹ 20 ›
ترجمه :
18 - آنها را از روز نزديك بترسان ، روزى كه از شدت وحشت دلها به گلوگاه مىرسد ، و تمامى وجود آنها مملو از اندوه مىگردد ، براى ستمكاران دوستى وجود ندارد و نه شفاعت كننده اى كه شفاعتش پذيرفته شود .
19 - او چشمهايى را كه به خيانت گردش مىكند مىداند ، و از آنچه در سينهها پنهان است با خبر است .
20 - خداوند به حق داورى مىكند ، و معبودهايى را كه غير از او مىخوانند هيچگونه داورى ندارند ، خداوند شنوا و بينا است .
تفسير :
روزى كه جانها به لب مىرسد !
اين آيات هم چنان ادامه توصيف قيامت است و در حقيقت در اين آيات هفت ويژگى ديگر از ويژگيهاى قيامت و حوادث هولانگيز و دهشتزاى آن كه هر انسان مؤمنى را عميقا در فكر فرو مىبرد بيان شده است :