[ سوره ص ‹ 38 › : آيات 62 تا 64 ]
وَ قالُوا ما لَنا لا نَرى رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الأَشْرارِ ‹ 62 › أَتَّخَذْناهُمْ سِخْرِيًّا أَمْ زاغَتْ عَنْهُمُ الأَبْصارُ ‹ 63 › إِنَّ ذلِكَ لَحَقٌّ تَخاصُمُ أَهْلِ النَّارِ ‹ 64 ›
ترجمه :
62 - آنها مىگويند چرا مردانى را كه ما از اشرار مىشمرديم ( در اينجا ، در آتش دوزخ ) نمىبينيم .
63 - آيا ما آنها را به سخريه گرفتيم يا ( به اندازه اى حقير بودند كه ) چشمها آنها را نمىديد ؟ ! 64 - اين يك واقعيت است گفتگوهاى خصمانه دوزخيان
تفسير : مخاصمه اصحاب دوزخ !
اين آيات بحث پيرامون گفتگوهاى دوزخيان را كه در آيات قبل گذشت ادامه مىدهد و يكى ديگر از گفتگوهاى آنها را كه از تاسفى عميق و جانكاه و شكنجه اى روحى و جانفرسا حكايت مىكند ، بيان مىدارد .
مىفرمايد : « سردمداران ضلالت هنگامى كه به اطراف خود در دوزخ مىنگرند مىگويند چرا ما مردانى را كه از اشرار مىشمرديم در اينجا نمىبينيم » ؟ ! ( * ( وَقالُوا ما لَنا لا نَرى رِجالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ الأَشْرارِ ) * ) .
آرى افرادى همچون « بو جهلها » و « بو لهبها » هنگامى كه مىبينند اثرى از « عمار ياسرها » « خبابها » و « صهيبها » و « بلالها » در دوزخ نيست ، به خود مىآيند و از يكديگر اين سؤال را مىكنند : پس اين افراد چه شدند ؟