وجيه و صاحب قدر و منزلت باشد خدا به دفاع از او در برابر افراد موذى كه نسبتهاى ناروا به او مىدهند مىپردازد ، تو پاك باش و وجاهت خود را در پيشگاه خدا حفظ كن ، او نيز به موقع پاكى تو را برملا مىسازد هر چند بدخواهان در متهم ساختن تو بكوشند .
نظير اين معنى را در داستان يوسف صديق پاكدامن مىخوانيم كه چگونه خدا او را از تهمت بزرگ و خطرناك همسر عزيز مصر مبرا ساخت .
و همچنين در مورد مريم مادر عيسى ع كه نوزاد شيرخوارش به پاكى او گواهى داد و زبان بدخواهان بنى اسرائيل را كه سعى در متهم ساختن او داشتند بست .
ذكر اين نكته نيز لازم به نظر مىرسد كه اين خطاب مخصوص مؤمنان زمان پيامبر ص نبود ، ممكن است كسانى بعد از او قدم به عرصه وجود بگذارند اما كارى كنند كه روح مقدسش آزرده شود ، آئين او را كوچك بشمرند ، زحمات او را بر باد دهند ، مواريث او را به فراموشى بسپارند آنها نيز مشمول اين آيه خواهند بود .
لذا در بعضى از روايات كه از طرق اهل بيت ع وارد شده مىخوانيم :
« آنها كه على ع و فرزندان او را آزار دادند مشمول اين آيهاند » ( 1 ) .
آخرين سخن در تفسير آيه اينكه با توجه به حالات پيامبران بزرگ كه از زخم زبان جاهلان و منافقان در امان نبودند نبايد انتظار داشت كه افراد پاك و مؤمن هرگز گرفتار اين گونه اشخاص نشوند ، چنان كه امام صادق ع مىگويد :
ان رضا الناس لا يملك و السنتهم لا تضبط :
« خوشنودى همه مردم را نميشود به دست آورد ، و زبان مردم را نمىتوان بست » . . . امام در پايان اين حديث مىافزايد : « آيا موسى را متهم به عيوبى نكردند ؟ و آزار ندادند ؟ تا اينكه
هامش
( 1 ) نور الثقلين جلد 4 صفحه 308 .