ترجمه :
43 - ما به موسى كتاب آسمانى داديم بعد از آن كه اقوام قرون نخستين را هلاك كرديم ، كتابى كه براى مردم بصيرت آفرين بود و مايه هدايت و رحمت ، تا متذكر شوند .
44 - تو در جانب غربى نبودى هنگامى كه ما فرمان نبوت را به موسى داديم ، و تو از شاهدان اين ماجرا نبودى ( در آن هنگام كه معجزات را در اختيار موسى نهاديم ) .
45 - ولى ما اقوامى را در اعصار مختلف خلق كرديم ، اما زمانهاى طولانى بر آنها گذشت ( و آثار انبياء از دلها محو شد ، لذا تو را با كتاب آسمانيت فرستاديم ) . تو هرگز در ميان مردم مدين اقامت نداشتى تا آيات ما را به دست آورى و براى آنها ( مشركان مكه ) بخوانى ، ولى ما بوديم كه تو را فرستاديم ( و اين اخبار را در اختيارت قرار داديم ) .
46 - تو در طرف طور نبودى زمانى كه ما ندا داديم ، ولى اين رحمتى از سوى پروردگار تو بود ( كه اين اخبار را در اختيارت نهاد ) تا به وسيله آن قومى را انذار كنى كه قبل از تو هيچ انذار كننده اى براى آنها نيامده ، شايد متذكر گردند .
تفسير : اين اخبار غيبى را تنها خدا در اختيارت نهاد
در اين بخش از آيات به « دهمين صحنه » يعنى آخرين بخش از آيات مربوط به داستان پر ماجراى موسى ع مىرسيم ، كه سخن از نزول احكام ، و تورات مىگويد ، يعنى زمانى كه دوران « نفى طاغوت » پايان گرفته ، و دوران سازندگى و اثبات آغاز مىشود .
نخست مىفرمايد : « ما به موسى كتاب آسمانى داديم بعد از آنكه اقوام قرون نخستين را هلاك كرديم ، كتابى كه براى مردم بصيرتآفرين بود ، و مايه هدايت و رحمت تا متذكر شوند » ( * ( وَلَقَدْ آتَيْنا مُوسَى الْكِتابَ مِنْ بَعْدِ ما أَهْلَكْنَا الْقُرُونَ الأُولى بَصائِرَ لِلنَّاسِ وَهُدىً وَرَحْمَةً لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ) * ) .
در اينكه منظور از « قرون اولى » ( اقوام عصرهاى پيشين كه هلاك شدند )