[ سوره القصص ‹ 28 › : آيات 23 تا 25 ]
وَ لَمَّا وَرَدَ ماءَ مَدْيَنَ وَجَدَ عَلَيْه أُمَّةً مِنَ النَّاسِ يَسْقُونَ وَوَجَدَ مِنْ دُونِهِمُ امْرَأَتَيْنِ تَذُودانِ قالَ ما خَطْبُكُما قالَتا لا نَسْقِي حَتَّى يُصْدِرَ الرِّعاءُ وَأَبُونا شَيْخٌ كَبِيرٌ ‹ 23 › فَسَقى لَهُما ثُمَّ تَوَلَّى إِلَى الظِّلِّ فَقالَ رَبِّ إِنِّي لِما أَنْزَلْتَ إِلَيَّ مِنْ خَيْرٍ فَقِيرٌ ‹ 24 › فَجاءَتْه إِحْداهُما تَمْشِي عَلَى اسْتِحْياءٍ قالَتْ إِنَّ أَبِي يَدْعُوكَ لِيَجْزِيَكَ أَجْرَ ما سَقَيْتَ لَنا فَلَمَّا جاءَه وَقَصَّ عَلَيْه الْقَصَصَ قالَ لا تَخَفْ نَجَوْتَ مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ ‹ 25 ›
ترجمه :
23 - و هنگامى كه به ( چاه ) آب مدين رسيد ، گروهى از مردم را در آنجا ديد كه چهارپايان خود را سيراب مىكنند ، و در كنار آنها دو زن را ديد كه مراقب گوسفندان خويشند ( و به چاه نزديك نمىشوند ، موسى ) به آنها گفت كار شما چيست ؟ ( چرا گوسفندان خود را آب نمىدهيد ؟ ) گفتند ما آنها را آب نمىدهيم تا چوپانها همگى خارج شوند ، و پدر ما پير مرد مسنى است .
24 - موسى به ( گوسفندان ) آنها آب داد ، سپس رو به سوى سايه آورد و عرض كرد پروردگارا ! هر خير و نيكى بر من فرستى من به آن نيازمندم !