( لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا إِلى قَوْمِهِمْ ) .
« آنها دلائل روشن و آشكار از معجزات و منطق عقل براى اين اقوام آوردند » ( اؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ ) .
گروهى ايمان آوردند ، و گروهى به مخالفت برخاستند « اما هنگامى كه اندرزها و هشدارها سودى ندارد ما از مجرمان انتقام گرفتيم » ! ( نْتَقَمْنا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا ) .
و مؤمنان را يارى كرديم « همواره اين حق بر ما بوده است كه مؤمنان را يارى كنيم » ( كانَ حَقًّا عَلَيْنا نَصْرُ الْمُؤْمِنِينَ ) .
تعبير به « كان » كه نشانه ريشه دار بودن اين سنت است و تعبير به « حق » و بعد از آن تعبير به « علينا » كه آن نيز بيانگر حق است تاكيدهاى پى در پى در اين زمينه محسوب مىشود ، و مقدم داشتن حقا علينا بر « نصر المؤمنين » كه دليل بر حصر است تاكيد ديگرى مىباشد ، و مجموعا چنين معنى مىدهد كه به طور مسلم ما يارى كردن مؤمنان را بر عهده گرفتهايم ، و بدون نياز به يارى ديگرى ما اين وعده خود را عملى خواهيم ساخت .
اين جمله ضمنا مايه تسلى و دلدارى براى مسلمانانى است كه در آن روز در مكه تحت فشار شديد دشمنانى قرار داشتند كه از نظر عده و عده افزون بودند .
اصولا همين كه دشمنان خدا غرق آلودگى و گناه هستند خود يكى از عوامل پيروزى و يارى مؤمنان است ، چرا كه همين گناه سرانجام ريشه آنها را مىزند ، وسائل نابوديشان را با دست خودشان فراهم مىسازد ، و انتقام الهى را به سراغ آنها مىفرستد .
آيه بعد بار ديگر به توضيح نعمت وزش بادها پرداخته ، چنين مىگويد « خداوند همان كسى است كه بادها را مىفرستد تا ابرهايى را به حركت در آورند »
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 467
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٦٧