[ سوره الروم ‹ 30 › : آيات 33 تا 36 ]
وَ إِذا مَسَّ النَّاسَ ضُرٌّ دَعَوْا رَبَّهُمْ مُنِيبِينَ إِلَيْه ثُمَّ إِذا أَذاقَهُمْ مِنْه رَحْمَةً إِذا فَرِيقٌ مِنْهُمْ بِرَبِّهِمْ يُشْرِكُونَ ‹ 33 › لِيَكْفُرُوا بِما آتَيْناهُمْ فَتَمَتَّعُوا فَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ‹ 34 › أَمْ أَنْزَلْنا عَلَيْهِمْ سُلْطاناً فَهُوَ يَتَكَلَّمُ بِما كانُوا بِه يُشْرِكُونَ ‹ 35 › وَإِذا أَذَقْنَا النَّاسَ رَحْمَةً فَرِحُوا بِها وَإِنْ تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ بِما قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ إِذا هُمْ يَقْنَطُونَ ‹ 36 ›
ترجمه :
33 - هنگامى كه ضرر و ناراحتى به مردم برسد پروردگار خود را مىخوانند و به سوى او باز مىگردند اما هنگامى كه رحمتى از خودش به آنها بچشاند گروهى از آنان نسبت به پروردگارشان مشرك مىشوند .
34 - ( بگذار ) نعمتهايى را كه ما به آنها دادهايم كفران كنند و ( از نعمتهاى زودگذر دنيا هر چه مىتوانيد ) بهره گيريد اما به زودى خواهيد دانست ( كه نتيجه كفران و كامجوئيهاى بيحساب شما چه بوده است ) .
35 - آيا ما دليل محكمى براى آنها نازل كرديم كه از شرك آنها سخن مىگويد و آن را موجه مىشمارد ؟
36 - و هنگامى كه رحمتى به مردم بچشانيم خوشحال مىشوند و هر گاه رنج و مصيبتى به خاطر اعمالى كه انجام دادهاند به آنها رسد ناگهان مايوس مىشوند .