تفسير : باز هم نشانههاى عظمت او در برون و درون
به دنبال بحثهاى گذشته پيرامون آيات پروردگار در آفاق و انفس ، آيات مورد بحث به گفتگو پيرامون بخش ديگرى از اين آيات بزرگ مىپردازد .
نخست پديده « خواب » را به عنوان يك پديده مهم آفرينش و نمودارى از نظام حكيمانه آفريننده آن مورد توجه قرار داده مىگويد :
« از آيات او خواب شما در شب و روز است ، و نيز تلاش و كوشش شما براى بهره گيرى از فضل پروردگار و تامين نيازمنديهاى زندگى » ( * ( وَمِنْ آياتِه مَنامُكُمْ بِاللَّيْلِ وَالنَّهارِ وَابْتِغاؤُكُمْ مِنْ فَضْلِه ) * ) .
و در پايان مىافزايد : « در اين امور آيات و نشانه هايى است براى آنها كه گوش شنوا دارند » ( * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لآياتٍ لِقَوْمٍ يَسْمَعُونَ ) * ) .
اين حقيقت بر هيچ كس پوشيده نيست كه همه « موجودات زنده » براى تجديد نيرو و به دست آوردن آمادگى لازم براى ادامه كار و فعاليت نياز به استراحت دارند ، استراحتى كه به طور الزامى به سراغ آنها بيايد ، و حتى افراد پر تلاش و يا حريص را ناگزير به انجام آن سازد .
چه عاملى براى وصول به اين هدف بهتر از خواب تصور مىشود كه الزاما به سراغ انسان مىآيد و او را وادار مىكند كه تمام فعاليتهاى جسمانى و بخش مهمى از فعاليتهاى فكرى و مغزى خويش را تعطيل كند ، تنها دستگاه هايى از جسم همانند قلب و ريه و بخشى از فعاليتهاى مغزى كه براى ادامه حيات لازم است به كار خود ادامه مىدهند آن هم بسيار آرام و آهسته .
اين موهبت بزرگ الهى سبب مىشود كه جسم و روح انسان به اصطلاح سرويس شود ، و با بروز حالت خواب كه يك نوع وقفه و تعطيل كار بدن است