باشد كه هم جنبه مادى و هم جنبه معنوى را شامل شود .
در روايتى از امام موسى بن جعفر ع در تفسير آيه * ( يُحْيِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها ) * چنين آمده است :
ليس يحييها بالقطر و لكن يبعث اللَّه رجالا فيحيون العدل فتحى الارض لاحياء العدل ، و لاقامة العدل فيه انفع فى الارض من القطر اربعين صباحا :
« منظور اين نيست كه خداوند زمين را به وسيله باران زنده مىكند ، بلكه مردانى را برمىانگيزد كه اصول عدالت را احيا كنند ، و زمين با احياى عدالت زنده مىشود ، ( بدانيد ) اقامه عدل در زمين از چهل روز باران نافعتر است » ( 1 ) .
روشن است اينكه امام ع مىفرمايد منظور نزول باران نيست نفى انحصار است ، يعنى آيه را منحصرا نبايد به باران تفسير كرد چرا كه احياى معنوى زمين به عدالت از نزول باران نيز پراهميتتر است .
هامش
( 1 ) نقل از كتاب « كافى » طبق نقل « نور الثقلين » جلد 4 صفحه 173 .