اين انحراف را از محيط خود گرفته باشد ، و در آغاز مؤمن و موحد بوده است و به اين ترتيب ايرادى متوجه لوط نخواهد شد كه چرا با چنين زنى ازدواج كرده است ؟ .
ضمنا اگر مؤمنان ديگرى به لوط گرويده بودند حتما قبل از اين ماجرا از آن سرزمين آلوده هجرت كرده بودند ، تنها لوط بود و خانواده اش كه مىبايست تا آخرين ساعتى كه احتمال تاثير تبليغ و انذار مىداد در آنجا بماند .
در اينجا سؤالى پيش مىآيد و آن اينكه مگر ابراهيم احتمال مىداد كه عذاب الهى دامن لوط را هم بگيرد كه در برابر فرشتگان از وضع لوط اظهار نگرانى كرد و آنها به او اطمينان دادند كه لوط نجات مىيابد ؟
پاسخ روشن اين سؤال اين است كه ابراهيم ع مطلب را مىدانست ولى براى اطمينان قلبش سؤال مىكند ، چنان كه نظير آن را همين پيامبر بزرگ در مورد معاد دارد كه خداوند به وسيله زنده كردن مرغان منظره معاد را پيش روى او مجسم مىسازد .
ولى مفسر بزرگ علامه طباطبائى معتقد است كه منظور ابراهيم اين بود كه وجود لوط ع را در ميان اين قوم دليلى براى رفع عذاب از آنها بگيرد ، و از آيه 74 - 76 سوره هود نيز براى اين مقصد كمك مىگيرد ، زيرا اين آيات مىگويد : « ابراهيم مىخواست مجازات اين قوم به تاخير افتد شايد نور هدايت در قلبشان پرتوافكن شود ، ولى با اين جواب روبرو شد كه اصرار در اين موضوع نكن كه وضع آنها از اين حرفها گذشته ، و مجازاتشان قطعى و لا يتغير است ( 1 ) .
اما به اعتقاد ما پاسخى كه فرشتگان در اينجا در مورد آزادى لوط و خانواده اش دادند به خوبى نشان مىدهد كه در اين آيات تنها سخن از لوط در ميان بوده است ، اما آيات سوره هود مطلب جداگانه اى را تعقيب مىكند ، و همانگونه
هامش
( 1 ) الميزان جلد 16 صفحه 129 .