2 - مواهب عظيم ابراهيم
بعضى از مفسران گفتهاند كه در آيه فوق نكته لطيفى وجود دارد و آن اينكه : خداوند تمام احوال ناراحت كننده ابراهيم ع را به ضد آن تبديل كرد :
بتپرستان بابل مىخواستند ابراهيم را با آتش بسوزانند آتش گلستان شد .
آنها مىخواستند او هميشه تنها بماند ، خداوند آن چنان جمعيت و كثرتى براى او قرار داد كه دنيا از دودمان ابراهيم پر شد .
بعضى از نزديكترين افراد به او گمراه و بتپرست بودند - از جمله آزر - خداوند در عوض به او فرزندانى داد كه هم خود هدايت يافته بودند و هم هدايتگر ديگران شدند .
ابراهيم ع در آغاز مال و جاهى نداشت ، اما خداوند در پايان مال و جاه عظيمى به او عطا كرد .
ابراهيم ع در ابتداء بقدرى گمنام بود كه حتى بتپرستان بابل هنگامى كه مىخواستند از او ياد كنند مىگفتند : سَمِعْنا فَتًى يَذْكُرُهُمْ يُقالُ لَه إِبْراهِيمُ :
« شنيديم جوانكى گفتگوى بتها را مىكرد كه به او ابراهيم مىگفتند » ! اما خدا آن چنان اسم و آوازه اى به او داد كه به عنوان شيخ الانبياء يا شيخ المرسلين معروف شد ( 1 ) .
هامش
( 1 ) « تفسير فخر رازى » با كمى اصلاح و تغيير .