شدت عمل را به خرج دهند .
در اينجا سخنى در مورد چگونگى آتشسوزى ابراهيم به ميان نيامده است ، همين اندازه در دنباله آيه فوق مىخوانيم « خداوند او را از آتش رهايى بخشيد » ( * ( فَأَنْجاه اللَّه مِنَ النَّارِ ) * ) .
ولى شرح ماجراى آتشسوزى در سوره انبياء آيه 68 - 70 آمده است كه در جلد سيزدهم تفسير نمونه صفحه 443 به بعد مشروحا از آن بحث كردهايم .
در پايان مىافزايد « در اين ماجرا آيات و نشانه هايى است براى جمعيتى كه ايمان دارند » ( * ( إِنَّ فِي ذلِكَ لآياتٍ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ ) * ) .
نه يك نشانه بلكه نشانه هايى در اين حادثه وجود دارد ، زيرا از يك سو عدم تاثير آتش در جسم ابراهيم معجزه روشنى بود ، تبديل آتش به گلستان - طبق معروف - معجزه ديگرى ، عدم توانايى اين گروه عظيم قدرتمند در برابر يك فرد كه ظاهرا دستش از هر وسيله اى خالى بود معجزه سومى است .
و عدم تاثير اين حادثه عجيب خارق العاده در قلب آن سياه دلان نيز نشانه اى از قدرت خدا است كه توفيق را از اين گونه افراد لجوج چنان سلب مىكند كه بزرگترين آيات در آنها اثر نمىگذارد ! در روايتى آمده است هنگامى كه ابراهيم را دست و پا بسته به ميان آتش افكندند تنها چيزى كه از او سوخت همان طنابى بود كه او را با آن محكم بسته بودند ( 1 ) .
آرى آتش جهل و جنايت تبهكاران تنها وسائل اسارت را سوخت و ابراهيم آزاد شد ! و اين خود آيت ديگرى محسوب مىشود ، و شايد به خاطر همينها است كه در داستان نوح و نجات او با كشتى مىفرمايد : « جعلناها آيه » ( به صورت مفرد ) در اينجا مىفرمايد : « لايات » ( به صورت جمع ) .
هامش
( 1 ) تفسير روح المعانى جلد 20 صفحه 130 .