[ سوره العنكبوت ‹ 29 › : آيات 1 تا 3 ]
بِسْمِ اللَّه الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
الم ‹ 1 › أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لا يُفْتَنُونَ ‹ 2 › وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِنْ قَبْلِهِمْ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّه الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكاذِبِينَ ‹ 3 ›
ترجمه :
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر 1 - الم 2 - آيا مردم گمان كردند به حال خود رها مىشوند و آزمايش نخواهند شد ؟ ! 3 - ما كسانى را كه پيش از آنان بودند آزموديم ( و اينها را نيز امتحان مىكنيم ) بايد علم خدا در مورد كسانى كه راست مىگويند و كسانى كه دروغ مىگويند تحقق يابد .
شان نزول :
بعضى از مفسران روايتى نقل كردهاند كه بر طبق آن « يازده آيه » آغاز اين سوره در مدينه نازل شده ، در مورد مسلمانانى كه در مكه بودند و اظهار اسلام مىكردند اما حاضر به هجرت به مدينه نبودند ، آنها نامه اى از برادران خود در مدينه دريافت داشتند كه در آن تصريح شده بود : « خدا اقرار به ايمان را از شما نمىپذيرد مگر اينكه هجرت كنيد و به سوى ما بيائيد » آنها تصميم به هجرت گرفتند و از