پشتيبانى مكن « ( * ( فَلا تَكُونَنَّ ظَهِيراً لِلْكافِرِينَ ) * ) .
مسلما پيامبر ص هرگز پشتيبانى از كفار نمىكرد ، اين دستور در مورد او تاكيد است ، و در مورد ديگران بيان يك وظيفه مهم .
اين سخن در حقيقت هماهنگ با مطلبى است كه در آيات پيشين در مورد موسى خوانديم كه مىگفت « پروردگارا به خاطر نعمتى كه به من دادى ، من هرگز پشتيبان مجرمان نخواهم بود » ( در باره كمك به ظالمان در ذيل همان آيه 17 سوره قصص مشروحا بحث كرديم ) .
دو آيه پايان اين سوره ، تاكيدى است بر مساله توحيد با تعبيرها و استدلالات گوناگون ، توحيدى كه خمير مايه تمام مسائل دينى است ، توحيدى كه هم اصل است و هم فرع ، هم كل است و هم جزء .
در اين دو آيه چهار دستور به پيامبر ص داده شده و چهار توصيف از پروردگار به عمل آمده است ، و مجموع بحثهايى را كه در آيات اين سوره آمده تكميل مىكند .
نخست مىگويد : « نبايد كفار تو را از آيات خداوند بعد از آنكه بر تو نازل شد باز دارند » ( * ( وَلا يَصُدُّنَّكَ عَنْ آياتِ اللَّه بَعْدَ إِذْ أُنْزِلَتْ إِلَيْكَ ) * ) .
گرچه نهى متوجه كفار است ، اما مفهومش عدم تسليم پيامبر ص در برابر كارشكنيها و توطئههاى آنها است ، و درست به اين مىماند كه بگوئيم :
نبايد فلان شخص تو را وسوسه كند ، يعنى تسليم وسوسههاى او مباش .
و به اين ترتيب به پيامبر ص دستور مىدهد هنگامى كه آيات الهى نازل شد بايد با قاطعيت روى آن بايستى ، و هر گونه دو دلى و ترديد را از خود دور سازى ، موانع را هر چه باشد از سر راه بردارى ، و به سوى مقصد با قدمهاى محكم پيش به روى كه خدا همراه تو و پشتيبان تو است .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 188
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص١٨٨