است ، او نيز از « كذابين » است ! ( 1 ) .
ظاهر تعبير حديث ، چنين گواهى مىدهد كه ابن عباس بدون واسطه اين حديث را نقل كرده و خودش شاهد و ناظر بوده ، در حالى كه مىدانيم ابن عباس ، سه سال قبل از هجرت متولد شد ، بنا بر اين هنگام وفات ابو طالب هنوز از پستان مادر شير مىخورد ! و اين نشان مىدهد كه جاعلان حديث حتى در كار خود ناشى بودهاند .
حديث ديگرى در اين زمينه از « ابو هريره » نقل كردهاند ، مىگويد :
هنگامى كه وفات ابو طالب فرا رسيد ، پيامبر ص به او فرمود : « اى عمو بگو لا إله الا اللَّه تا من روز قيامت نزد خدا براى تو گواهى به توحيد دهم » ابو طالب گفت : « اگر نه به خاطر اين بود كه قريش مرا سرزنش مىكرد كه او به هنگام مرگ از روى ترس ، اظهار ايمان نمود من شهادت به توحيد مىدادم ، و چشم تو را روشن مىساختم ! در اين هنگام آيه » * ( إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ ) * « نازل شد » ! ( 2 ) .
باز ظاهر حديث اين است كه « ابو هريره » شخصا شاهد چنين مطلبى بوده است در حالى كه مىدانيم ابو هريره در سال فتح خيبر ، يعنى هفت سال بعد از هجرت اظهار اسلام كرد ، او كجا و وفات ابو طالب كه قبل از هجرت واقع شد كجا ؟ ! بنا بر اين آثار جعل ناشيانه در اين حديث نيز نمايان است .
و اگر گفته شود ابن عباس و ابو هريره ، خود شاهد اين ماجرا نبودند ، و اين داستان را از ديگرى شنيدهاند ، سؤال مىكنيم از چه كسى ؟ شخصى كه اين روايت را براى اين دو نفر بيان كرده ناشناس و مجهول است ، و چنين حديثى را مرسل مىنامند و همه مىدانند اعتبارى به احاديث مرسل نيست .
متاسفانه جمعى از مفسران و راويان اخبار بدون دقت و مطالعه اين گونه
هامش
( 1 ) الغدير ج 8 ص 20 .
( 2 ) در المنثور ج 5 ص 133 .