ابو طالب نيست ( 1 ) .
اما با اين حال چرا اصرار دارند كه آن را به شرك ابو طالب ارتباط دهند راستى وحشتآور است .
2 - مهمترين دليلى كه در اين زمينه اقامه كردهاند ادعاى اجماع مسلمين است كه ابو طالب ، مشرك از دنيا رفته است ! در حالى كه چنين اجماعى دروغ محض است ، چنان كه مفسر معروف اهل سنت « آلوسى » در « روح المعانى » تصريح كرده است كه اين مساله اجماعى نيست و حكايت اجماع مسلمين يا مفسرين بر اينكه آيه فوق در باره ابو طالب نازل شده صحيح به نظر نمىرسد ، چرا كه علماى شيعه و بسيارى از مفسرين آنها معتقد به اسلام ابو طالب هستند و ادعاى اجماع ائمه اهل بيت بر اين معنى كردهاند ، بعلاوه اكثر قصيدههاى ابو طالب شهادت بر ايمان او مىدهد ( 2 ) .
3 - دقت و بررسى نشان مىدهد كه اين ادعاى اجماع از اخبار آحادى سر چشمه مىگيرد كه هيچ اعتبارى به آن نيست ، و در سند اين روايات افراد مشكوك يا كذابى هستند .
از جمله روايتى است كه « ابن مردويه » با سند خودش از « ابن عباس » نقل كرده كه آيه « * ( إِنَّكَ لا تَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ ) * » در باره ابو طالب نازل شده است ، پيامبر ص به او اصرار كرد اسلام بياورد او نپذيرفت ! ( 3 ) .
در حالى كه در سند اين روايت « ابو سهل سرى » است كه بنا به تصريح بعضى از بزرگان علم رجال ، او يكى از دروغپردازان و جعل كنندگان و سارقان حديث بود ، و همچنين « عبد القدوس ابى سعيد دمشقى » كه باز در سند اين حديث
هامش
( 1 ) تفسير كبير فخر رازى جلد 25 صفحه 3 .
( 2 ) روح المعانى جلد 20 صفحه 84 ذيل آيه مورد بحث .
( 3 ) در المنثور ج 5 ص 133 .