بر قول كسانى كه آنها را « مدنى » مىدانند .
به هر حال اين آيات شاهد گويايى است بر اينكه گروهى از دانشمندان اهل كتاب با شنيدن آيات قرآن ، اسلام را پذيرا شدند ، زيرا ممكن نبود پيامبر ص چنين چيزى را بگويد در حالى كه كسى از اهل كتاب به او ايمان نياورده باشد چرا كه مشركان فورا به نفى و انكار برمىخاستند و جار و جنجال به راه مىانداختند .
تفسير :
حقطلبان اهل كتاب به قرآن تو ايمان مىآورند از آنجا كه در آيات گذشته سخن از بهانه هايى بود كه مشركان براى عدم تسليم در مقابل حقايق قرآن مطرح مىكردند ، آيات مورد بحث از دلهاى آماده اى سخن مىگويد كه با شنيدن اين آيات ، حق را پيدا كرده و به آن سخت وفادار ماندند ، و از جان و دل تسليم آن شدند ، در حالى كه قلبهاى تاريك جاهلان متعصب كمترين اثرى از خود نشان نداد ! مىفرمايد : « ما آيات قرآن را يكى بعد از ديگرى براى آنها آورديم شايد متذكر شوند » ( * ( وَلَقَدْ وَصَّلْنا لَهُمُ الْقَوْلَ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ ) * ) ( 1 ) .
اين آيات همچون قطرات باران پيوسته به يكديگر بر آنها نازل شد ، در شكلهاى متنوع ، و كيفيات متفاوت ، گاهى وعده پاداش ، گاهى وعيد دوزخ ، گاه نصيحت و اندرز ، گاه تهديد و انذار ، گاه استدلالات عقلى ، و گاه تاريخ عبرتانگيز و پر بار گذشتگان خلاصه مجموعه اى كامل و بسيار متجانسى كه هر قلبى مختصر آمادگى داشته باشد او را به خود جذب مىكند ، اما كوردلان نپذيرفتند .
ولى « كسانى كه قبلا كتاب آسمانى به آنها دادهايم ( از يهود و نصارى ) به
هامش
( 1 ) « وصلنا » از ماده « وصل » به معنى ارتباط دادن و متصل كردن است و چون به باب « تفعيل » رفته معنى كثرت و تاكيد نيز از آن استفاده مىشود .