تخطي إلى المحتوى الرئيسي

بحار الأنوار (ج23 تا 27) (بخش امامت) ( فارسى)ج ١ — صفحة 223

مساهمون:

ص٢٢٣

بخش هجدهم ائمه انوار خدا هستند و آيات نور در باره آنها تأويل شده

[ ترجمهء روايات ]

تفسير قمى : صالح بن سهل همدانى گفت از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم مىفرمود در باره آيه اللَّهُ نُورُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ مَثَلُ نُورِهِ كَمِشْكاةٍ . مشكات فاطمه عليها السّلام است « فِيها مِصْباحٌ » امام حسن « الْمِصْباحُ » « 1 » حسين است فِي زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ كَأَنَّها كَوْكَبٌ دُرِّيٌّ . فاطمه زهرا بين زنان دنيا و زنان بهشت چون ستاره‌اى درخشان است يُوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَكَةٍ كه ميدرخشد از نژادى مبارك يعنى نژاد ابراهيم لا شَرْقِيَّةٍ وَ لا غَرْبِيَّةٍ نه يهودى است و نه نصرانى يَكادُ زَيْتُها يُضِيءُ علم از او ميتراود وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نُورٌ عَلى نُورٍ . امامى از اين خانواده پس از امام ديگر يَهْدِي اللَّهُ لِنُورِهِ مَنْ يَشاءُ خداوند

هامش
( 1 ) منظور از مصباح اول غير از مصباح دوم است غربى را بيهودى تفسير نموده چون آنها بجانب مغرب نماز مىخواندند و شرقى را به نصارى چون به سمت مشرق نماز ميگزاردند منظور از فلان و فلان ابو بكر و عمر است .