آيه اختلاف نمودهاند يكى اينكه سؤال نميكنم در تبليغ رسالت اجر و مزدى را بجز محبت و دوستى متقابل در مسائلى كه موجب قرب و نزديكى به خدا مىشود .
دوم - اينكه معنى آيه اينست : پاداشى جز محبت در خويشاوندى من با شما و حفظ شما مرا براى همين قرابت نميخواهم در اين صورت خطاب بقريش تنها خواهد بود .
سوم - اينكه دوست بداريد خويشاوندان و فرزندان مرا و حفظ مقام و موقعيت مرا نسبت بفرزندانم بكنيد كه از زين العابدين و سعيد بن جبير و عمرو بن شعيب و جماعتى نقل شده همين معنى از حضرت باقر و صادق عليهما السلام نيز نقل گرديده .
[ ترجمهء روايات ]
ابن عباس گفت وقتى آيه
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً
نازل شد گفتند يا رسول اللَّه اين خويشاوندان كيانند كه ما مأمور بمحبت آنها هستيم ، فرمود : علي و فاطمه و فرزندانش .
سيد ابو الحمد از ابو القاسم باسناد مذكور در كتاب شواهد التنزيل سند را مىرساند به ابى امامه باهلى گفت پيامبر اكرم فرمود خداوند انبيا را از درختهاى مختلف آفريد ، من و علي را از يك درخت آفريد من ريشه آن درخت و علي شاخه آن است و حسن و حسين ميوه آن و پيروان ما برگهاى درختند هر كه چنگ بيك شاخه از آن درخت بزند نجات مىيابد و هر كه توجه ننمايد گمراه است اگر بندهاى خدا را بين صفا و مروه سه هزار سال پرستش كند بطور كلى همچون مشكى خالى شود اما درك محبت ما را ننمايد خداوند او را به صورت در آتش مياندازد بعد اين آيه را تلاوت كرد :
قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى
.
زاذان از علي عليه السّلام نقل كرد كه فرمود در باره ما آيهاى در سوره آل حم