مىشود .
« و هر كس گمراه شود ، وزر و وبالش به گردن خود او است ، بگو من فقط از انذار كنندگان و بيم دهندگانم ( * ( وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ ) * ) .
و عواقب شوم آن دامن مرا نمىگيرد ، وظيفه من بلاغ مبين و ابلاغ آشكار است ، وظيفه من ارائه طريق و اصرار بر پيمودن راه است ، اما آن كس كه مايل است در گمراهى بماند ، تنها خويشتن را بدبخت كرده .
جالب اينكه در مورد هدايت مىگويد هر كسى هدايت شود به سود خويش است ولى در مورد ضلالت نمىگويد به زيان خود او است ، بلكه مىگويد : « من از منذرين هستم » اين تفاوت تعبير ممكن است اشاره به اين باشد كه من در برابر گمراهان هرگز سكوت نمىكنم ، و آنها را به حال خود رها نمىسازم ، بلكه پيوسته انذار مىكنم و به اين كار ادامه مىدهم و خسته نمىشوم ، چرا كه من انذار كنندهام . ( البته در بعضى ديگر از آيات قرآن هر دو تعبير ، مشابه آمده است ولى مىدانيم تفاوت تعبيرات هماهنگ با تفاوت مقامات است و گاه براى القاى معانى مختلف و متفاوت مىباشد ) .
قابل توجه اينكه اين سوره با ذكر اهميت قرآن آغاز شده و با تاكيد بر تلاوت قرآن پايان مىگيرد و ابتدا و انتها ، قرآن است .
و سرانجام در آخرين آيه به پيامبر دستور مىدهد كه خدا را در برابر اينهمه نعمتهاى بزرگ مخصوصا نعمت هدايت حمد و ستايش كند مىفرمايد : « بگو حمد براى خدا است » ( * ( وَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّه ) * ) .
اين حمد و ستايش هم به نعمت قرآن بازمىگردد ، هم هدايت الهى و هم مىتواند مقدمه اى براى جمله بعد باشد كه مىگويد :
« به زودى خداوند آياتش را به شما نشان مىدهد تا آن را بشناسيد »
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 576
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٥٧٦