به هر حال زندگى قوم لوط كه به انحراف جنسى و همجنسگرايى و عادات زشت و ننگين ديگر در دنيا مشهورند ، و همچنين پايان دردناك زندگى آنها مىتواند تابلوى گويايى براى كسانى كه در منجلاب شهوت غوطه ورند بوده باشد ، و گسترش اين آلودگى در ميان انسانها ايجاب مىكند كه اين ماجرا بارها خاطر نشان گردد .
در آيات مورد بحث نخست مىگويد : « لوط را به ياد آور هنگامى كه به قومش گفت : آيا شما به سراغ كار بسيار زشت و قبيح مىرويد در حالى كه ( زشتى و نتائج شوم آن را ) مىبينيد ( * ( وَلُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِه أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ وَأَنْتُمْ تُبْصِرُونَ ) * ) ( 1 ) .
« فاحشه » چنان كه قبلا هم اشاره كردهايم به معنى كارهايى است كه زشتى و قباحت آن روشن و آشكار است و در اينجا منظور همجنسگرايى و عمل ننگين « لواط » است .
جمله انتم تبصرون اشاره به اين است كه شما زشتى و شناعت اين عمل و عواقب شوم آن را با چشم خود مىبينيد كه چگونه جامعه شما را سر تا پا آلوده كرده ، و حتى بچهها و كودكان شما در امان نيستند ، چرا مىبينيد باز هم بيدار نمىشويد ؟ ! و اما اينكه بعضى احتمال دادهاند اشاره به اين باشد كه در مقابل چشم يكديگر مرتكب چنين كارى مىشوند با ظاهر عبارت چندان سازگار نيست ، چرا كه لوط مىخواهد و جدان آنها را بيدار كرده و نداى درونشان را به گوششان برساند ، سخن لوط از بصيرت است و ديدن عواقب مرگبار اين عمل و بيدار شدن .
هامش
( 1 ) « لوطا » ممكن است منصوب به فعل « ارسلنا » باشد كه در آيات قبل آمده و يا به فعل مقدرى همچون « اذكر » ولى احتمال دوم با توجه به جمله اذ قال . . .
مناسبتر به نظر مىرسد .