مىكند نشان مىدهد كه اين كار هميشگى آنها بود .
هر يك از اين نه گروهك ، رئيس و رهبرى داشتند و احتمالا هر كدام به قبيله اى منتسب بودند .
مسلما با ظهور صالح و آئين پاك و مصلح او ، عرصه بر اين گروهكها تنگ شد ، اينجا بود كه طبق آيه بعد « گفتند : بيائيد قسم ياد كنيد به خدا كه بر او و خانواده اش شبيخون مىزنيم و آنها را بقتل مىرسانيم ، سپس به ولى دم آنها مىگوئيم كه ما هرگز از هلاكت خانواده آنها خبر نداشتيم و در اين گفتار خود صادق هستيم » ! ( * ( قالُوا تَقاسَمُوا بِاللَّه لَنُبَيِّتَنَّه وَأَهْلَه ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّه ما شَهِدْنا مَهْلِكَ أَهْلِه وَإِنَّا لَصادِقُونَ ) * ) .
« تقاسموا » فعل امر است ، يعنى همگى شركت كنيد در سوگند ياد كردن و تعهد كنيد بر انجام اين توطئه بزرگ ، تعهدى كه بازگشت و انعطافى در آن نباشد .
جالب اينكه آنها به « اللَّه » قسم ياد كردند ، كه نشان مىدهد آنها غير از پرستش بتها معتقد به اللَّه خالق زمين و آسمان نيز بودند ، و در مسائل مهم به نام او سوگند ياد مىكردند ، و نيز نشان مىدهد كه آنها آن قدر مست و مغرور بودند كه اين جنايت بزرگ خود را با نام خدا انجام دادند ! گويى مىخواهند عبادت و يا خدمتى خداپسندانه انجام دهند ، و اين است راه و رسم مغروران از خدا بى خبر و گمراه .
« لنبيتنه » از ماده « تبييت » به معنى شبيخون زدن و حمله غافلگيرانه شبانه است ، اين تعبير نشان مىدهد كه آنها در عين حال از طرفداران صالح بيم داشتند و از قوم و قبيله اش وحشت مىكردند ، لذا براى اينكه به مقصود خود برسند و در عين حال گرفتار خشم طرفداران او نشوند ، ناچار نقشه حمله شبانه را طرح
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 496
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٩٦