آرى او با ديدن اين نشانههاى روشن با گذشته تاريك خود وداع گفت و در مرحله تازه اى از زندگى كه مملو از نور ايمان و يقين بود گام نهاد .
در آخرين آيه مورد بحث صحنه ديگرى از اين ماجرا بازگو مىشود ، و آن ماجراى داخل شدن ملكه سبأ در قصر مخصوص سليمان است .
سليمان دستور داده بود ، صحن يكى از قصرها را از بلور بسازند و در زير آن ، آب جارى قرار دهند .
هنگامى كه ملكه سبا به آنجا رسيد « به او گفته شد داخل حياط قصر شو » ( لَ لَهَا ادْخُلِي الصَّرْحَ ) ( 1 ) .
ملكه آن صحنه را كه ديد ، گمان كرد نهر آبى است ، ساق پاهاى خود را برهنه كرد تا از آن آب بگذرد ( در حالى كه سخت در تعجب فرو رفته بود كه نهر آب در اينجا چه مىكند ؟ ) ( مَّا رَأَتْه حَسِبَتْه لُجَّةً وَكَشَفَتْ عَنْ ساقَيْها ) ( 2 ) .
اما « سليمان به او گفت : كه حياط قصر از بلور صاف ساخته شده » ( اين آب نيست كه بخواهد پا را برهنه كند و از آن بگذرد ) ( لَ إِنَّه صَرْحٌ مُمَرَّدٌ مِنْ قَوارِيرَ ) ( 3 ) .
در اينجا سؤال مهمى پيش مىآيد و آن اينكه : سليمان كه يك پيامبر بزرگ الهى بود چرا چنين دم و دستگاه تجملاتى فوق العاده اى داشته باشد ؟ درست است
هامش
( 1 ) « صرح » ( بر وزن طرح ) گاه به معنى فضاى وسيع گسترده آمده ، و گاه به معنى بناى مرتفع و قصر بلند ، و در اينجا ظاهرا به معنى حياط قصر است .
( 2 ) « لجه » در اصل از ماده « لجاج » به معنى سرسختى در انجام كارى است ، سپس به رفت و آمد صدا در گلو ، لجة ( بر وزن ضجه ) اطلاق شده ، و امواج متراكم دريا كه در حال رفت و آمد هستند نيز لجه ( بر وزن جبه ) ناميده شدهاند و در آيه مورد بحث اشاره به آب متراكم و متلاطم است .
( 3 ) « ممرد » به معنى صاف و « قوارير » جمع « قاروره » به معنى بلور و شيشه است .