تفسير : سليمان در وادى مورچگان !
از آيات اين سوره ، و همچنين از آيات سوره سبا به خوبى استفاده مىشود كه داستان حكومت حضرت سليمان جنبه عادى نداشت ، بلكه توأم با خارق عادات و معجزات مختلفى بود كه قسمتى از آن ( مانند حكومت سليمان بر جن و پرندگان و درك كلام مورچگان ، و گفتگوى با هدهد ) در اين سوره ، و بخشى ديگر از آن در سوره سبا آمده است .
در حقيقت خداوند قدرت خود را در ظاهر ساختن اين حكومت عظيم و قوايى كه مسخر آن بود نشان داد ، و مىدانيم از نظر يك فرد موحد ، اين امور در برابر قدرت خداوند سهل و ساده و آسان است .
در آيات مورد بحث نخست مىگويد : « لشكريان سليمان از جن و انس و پرندگان نزد او جمع شدند » ( * ( وَحُشِرَ لِسُلَيْمانَ جُنُودُه مِنَ الْجِنِّ وَالإِنْسِ وَالطَّيْرِ ) * ) .
جمعيت لشكريانش به قدرى زياد بود كه براى نظم سپاه « دستور داده مىشد كه صفوف اول را متوقف كنند و صفوف آخر را حركت دهند تا همه به هم برسند » ( * ( فَهُمْ يُوزَعُونَ ) * ) .
« يوزعون » از ماده « وزع » ( بر وزن جمع ) به معنى بازداشتن است ، اين تعبير هر گاه در مورد لشكر به كار رود به اين معنى است كه اول لشكر آن را نگاه دارند تا آخر لشكر به آن ملحق گردد و از پراكندگى و تشتت آنها جلو - گيرى شود .
واژه « وزع » به معنى حرص و علاقه شديد به چيزى آمده است كه انسان را از امور ديگر بازمىدارد .