در اينجا « فخر رازى » سؤالى عنوان كرده و آن اينكه آيا تعبير « علمنا » و « اوتينا » ( به ما تعليم داده شده و به ما بخشيده شده ) آيا از قبيل كلام متكبران نيست ؟
سپس چنين پاسخ مىگويد : منظور از ضمير « جمع » در اينجا ، خود سليمان و پدرش ، يا خود او و معاونانش در حكومت است ، و اين معمول است كه هر گاه كسى در رأس تشكيلاتى قرار گيرد با ضمير جمع از خود ياد مىكند .
نكتهها :
1 - رابطه دين و سياست
بر خلاف آنچه بعضى از كوته بينان مىانديشند دين مجموعه اى از اندرزها و نصايح و يا مسائل مربوط به زندگى شخصى و خصوصى نيست ، دين مجموعه اى از قوانين حيات و برنامه فراگيرى است كه تمام زندگى انسانها مخصوصا مسائل اجتماعى را در بر مىگيرد .
بعثت انبياء براى « اقامه قسط و عدل » است ( سوره حديد آيه 25 ) .
دين براى گسستن زنجيرهاى اسارت انسان و تامين آزادى بشر است ( سوره اعراف آيه 157 ) .
دين براى نجات « مستضعفان » از چنگال « ظالمان و ستمگران » و پايان دادن به دوران سلطه آنها است .
و بالآخره دين مجموعه اى است از تعليم و تربيت در مسير تزكيه و ساختن انسان كامل ( سوره جمعه آيه 2 ) .
بديهى است اين هدفهاى بزرگ بدون تشكيل حكومت امكان پذير نيست .
چه كسى مىتواند با توصيههاى اخلاقى اقامه قسط و عدل كند ، و دست ظالمان را از گريبان مظلومان كوتاه سازد ؟