آلودگى در نظر آنها پاكى ، زشتيها نزد آنها زيبا ، پستيها افتخار ، و بدبختيها و سيه روزيها سعادت و پيروزى محسوب مىشود .
آرى چنين است حال كسانى كه در طريق غلط گام مىنهند و بر آن ادامه مىدهند ، واضح است وقتى انسان كار زشت و نادرستى را انجام داد تدريجا قبح و زشتيش در نظر او كم مىشود ، و به آن عادت مىكند ، پس از مدتى كه به آن خو گرفت ، توجيهاتى براى آن مىتراشد ، كم كم به صورت زيبا و حتى به عنوان يك وظيفه در نظرش جلوه مىكند ، و چه بسيارند افراد جنايتكار و آلوده اى كه به راستى به اعمال خود افتخار مىكنند و آن را نقطه مثبتى مىشمرند .
اين دگرگونى ارزشها ، و بهم ريختن معيارها در نظر انسان ، كه نتيجه اش سرگردان شدن در بيراهههاى زندگى است از بدترين حالاتى است كه به يك انسان دست مىدهد .
جالب اينكه در آيه مورد بحث و يكى ديگر از آيات قرآن ( انعام - 108 ) اين « تزيين » به « خدا » نسبت داده شده است ، در حالى كه در هشت مورد به « شيطان » ، و در ده مورد به صورت فعل مجهول ( زين ) آمده است ، و اگر درست بينديشيم همه بيانگر يك واقعيت است .
اما اينكه به خدا نسبت داده شده است به خاطر آنست كه او « مسبب الاسباب » در عالم هستى است ، و هر موجودى تاثيرى دارد به خدا منتهى مىشود ، آرى اين خاصيت را خداوند در تكرار عمل قرار داده كه انسان تدريجا به آن خو مىگيرد ، و حس تشخيص او دگرگون مىشود ، بى آنكه مسئوليت انسان از بين برود و يا براى خدا ايراد و نقصى باشد ( دقت كنيد ) .
و اگر به شيطان يا هواى نفس نسبت داده شود به خاطر اين است كه عامل نزديك و بدون واسطه ، آنها هستند .
و اگر گاه به صورت فعل مجهول آمده اشاره به اين است كه طبيعت عمل
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 398
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٣٩٨