آنها روز قيامت داورى مىكند و حق را از باطل جدا مىسازد ، خداوند بر هر چيز گواه است ( و از همه چيز آگاه ) .
شان نزول :
بعضى از مفسران در شان نزول نخستين آيه از آيات فوق چنين نقل كردهاند :
گروهى از قبيله « بنى اسد » و « بنى غطفان » كه با پيامبر اسلام ص پيمان بسته بودند گفتند ما مىترسيم خدا سرانجام محمد ص را يارى نكند و در نتيجه رابطه ما با هم پيمانهايمان از يهود قطع شود و آنها به ما مواد غذايى ندهند ، آيه فوق نازل شد و به آنها اخطار كرد و آنها را سخت مذمت نمود .
بعضى ديگر گفتهاند گروهى از مسلمانان به خاطر شدت غضب بر كفار ، براى پيروى پيغمبر ص بيقرارى و بيتابى مىكردند و مىگفتند : چرا وعده خدا در اين زمينه تحقق نمىيابد ؟ آيه نازل شد و آنها را بر اين بى صبرى ملامت كرد ( 1 ) .
تفسير : رستاخيز پايان همه اختلافات
از آنجا كه در آيات گذشته سخن از گروه ضعيف الايمان بود در آيات مورد بحث نيز چهره ديگرى از آنها را ترسيم كرده مىگويد : « كسى كه گمان مىكند خدا پيامبرش را در دنيا و آخرت يارى نخواهد كرد ، و در خشم و غيظ فرو رفته هر كارى از دستش ساخته است انجام دهد ، ريسمانى به سقف خانه خود بياويزد و خود را از آن آويزان كند ، و نفس خود را قطع نمايد و تا سر حد مرگ پيش رود ببيند آيا اين كار خشم او را فرو مىنشاند » ( * ( مَنْ كانَ يَظُنُّ أَنْ لَنْ يَنْصُرَه اللَّه فِي الدُّنْيا وَالآخِرَةِ فَلْيَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَى السَّماءِ ثُمَّ لْيَقْطَعْ فَلْيَنْظُرْ هَلْ يُذْهِبَنَّ كَيْدُه ما يَغِيظُ ) * ) .
هامش
( 1 ) « ابو الفتوح رازى » و همچنين « فخر رازى » ذيل آيات مورد بحث .