« او همواره خانواده خود را به نماز و زكات ، امر مىكرد » ( * ( وَكانَ يَأْمُرُ أَهْلَه بِالصَّلاةِ وَالزَّكاةِ ) * ) .
« و همواره مورد رضايت پروردگارش بود » ( * ( وَكانَ عِنْدَ رَبِّه مَرْضِيًّا ) * ) .
در اين دو آيه به صادق الوعد بودن - پيامبر عاليمقام بودن - امر به نماز و پيوند و رابطه با خالق داشتن - امر به زكات و رابطه با خلق خدا برقرار نمودن و بالآخره كارهايى انجام دادن كه جلب خشنودى خدا را كند ، از صفات اين پيامبر بزرگ الهى شمرده شده است .
تكيه روى وفاى به عهد ، و توجه به تربيت خانواده ، به اهميت فوق العاده اين دو وظيفه الهى اشاره مىكند كه يكى قبل از مقام نبوت او ذكر شده و ديگرى بلافاصله بعد از مقام نبوت .
در حقيقت تا انسان « صادق » نباشد ، محال است به مقام والاى رسالت برسد چرا كه اولين شرط اين مقام آنست كه وحى الهى را بىكم و كاست به بندگانش برساند ، و لذا حتى افراد معدودى كه مقام عصمت را در پاره اى از ابعادش در انبياء انكار مىكنند مساله صدق پيامبر ص را به عنوان يك شرط اساسى پذيرفتهاند ، صدق و راستى در خبرها ، در وعدهها و در همه چيز .
در روايتى مىخوانيم : اينكه خداوند اسماعيل را ، صادق الوعد شمرده به خاطر اين است كه او بقدرى در وفاى به وعده اش اصرار داشت كه با كسى در محلى وعده اى گذارده بود ، او نيامد ، اسماعيل هم چنان تا يك سال در انتظار او بود ! هنگامى كه بعد از اين مدت آمد ، اسماعيل گفت : من همواره در انتظار تو بودم ! ( 1 ) بديهى است هرگز منظور اين نيست كه اسماعيل كار و زندگيش را تعطيل كرد بلكه مفهومش اين است كه در عين ادامه برنامه هايش مراقب آمدن
هامش
( 1 ) اصول كافى جلد دوم صفحه 86 .