كرده . ( 1 )
به هر حال ابراهيم به پدرش مىخواهد اين واقعيت را تعليم كند كه انسان در زندگى بدون خط نميتواند باشد يا خط اللَّه و صراط مستقيم است و يا خط شيطان عصيانگر و گمراه ، او بايد در اين ميان درست بينديشد و براى خويش تصميم - گيرى كند و خير و صلاح خود را دور از تعصبها و تقليدهاى كوركورانه در نظر بگيرد .
بار ديگر او را متوجه عواقب شوم شرك و بتپرستى كرده مىگويد « اى پدر ! من از اين مىترسم كه با اين شرك و بتپرستى كه دارى عذابى از ناحيه خداوند رحمان به تو برسد ، و تو از اولياى شيطان باشى » ( * ( يا أَبَتِ إِنِّي أَخافُ أَنْ يَمَسَّكَ عَذابٌ مِنَ الرَّحْمنِ فَتَكُونَ لِلشَّيْطانِ وَلِيًّا ) * ) .
تعبير ابراهيم در برابر عمويش آزر در اينجا بسيار جالب است از يك سو مرتبا او را با خطاب يا ابت ( پدرم ) كه نشانه ادب و احترام است مخاطب ميسازد و از سوى ديگر جمله « ان يمسك » نشان مىدهد كه ابراهيم از رسيدن كوچكترين ناراحتى به آزر ناراحت و نگران است و از سوى سوم تعبير به « * ( عَذابٌ مِنَ الرَّحْمنِ ) * » اشاره به اين نكته مىكند كار تو بواسطه اين شرك و بتپرستى بجايى رسيده كه خداوندى كه رحمت عام او همگان را در برگرفته به تو خشم مىگيرد و مجازاتت مىكند ، ببين چه كار وحشتناكى انجام مىدهى .
و از سوى چهارم اين كار تو كارى است كه سرانجامش ، قرار گرفتن زير چتر ولايت شيطان است .
هامش
( 1 ) سفينة البحار جلد 2 صفحه 115 ( ماده عبد ) .