44 - اى پدر ! شيطان را پرستش مكن كه شيطان نسبت به خداوند رحمن عصيانگر بود .
45 - اى پدر ! من از اين مىترسم كه عذابى از ناحيه خداوند رحمن به تو رسد در نتيجه از دوستان شيطان باشى !
تفسير : منطق گيرا و كوبنده ابراهيم ( ع )
سرگذشت مسيح ع از نظر تولد توأم با بخشى از زندگى مادرش مريم به پايان رسيد ، و به دنبال آن آيات مورد بحث و آيات آينده از قسمتى از زندگانى قهرمان توحيد ابراهيم خليل پرده بر مىدارد و تاكيد مىكند كه دعوت اين پيامبر بزرگ - همانند همه رهبران الهى - از نقطه توحيد آغاز شده است .
در نخستين آيه مىگويد : « در اين كتاب ( قرآن ) از ابراهيم ياد كن » ( * ( وَاذْكُرْ فِي الْكِتابِ إِبْراهِيمَ ) * ) .
« چرا كه او مردى بسيار راستگو و تصديق كننده تعليمات و فرمانهاى الهى و نيز پيامبر خدا بود » ( * ( إِنَّه كانَ صِدِّيقاً نَبِيًّا ) * ) .
كلمه « صديق » صيغه مبالغه از صدق و به معنى كسى است كه بسيار راستگو است ، بعضى گفتهاند به معنى كسى است كه هرگز دروغ نمىگويد ، و يا بالاتر از آن توانايى بر دروغ گفتن ندارد ، چون در تمام عمر عادت به راستگويى كرده است ، و نيز بعضى آن را به معنى كسى مىدانند كه عملش تصديق كننده سخن و اعتقاد او است .
ولى روشن است كه همه اين معانى تقريبا به يك معنى باز مىگردد .
به هر حال اين صفت به قدرى اهميت دارد كه در آيه فوق حتى قبل از صفت « نبوت » بيان شده ، گويى زمينه ساز شايستگى براى پذيرش نبوت است ، و از اين گذشته بارزترين صفتى كه در پيامبران و حاملان وحى الهى لازم است همين معنى مىباشد كه آنها فرمان پروردگار را بىكم و كاست به بندگان خدا برسانند .