الهى شدند همانگونه كه قبلا غرق درياى مشكلات شده بودند .
ادريس و ذا الكفل
« ادريس » پيامبر بزرگ الهى - چنان كه سابقا هم گفتهايم - طبق نقل بسيارى از مفسران جد پدر نوح بوده است ، نام او در تورات ، « اخنوخ » و در عربى ، ادريس است كه بعضى آن را از ماده « درس » مىدانند ، زيرا او نخستين كسى بود كه بوسيله قلم ، نويسندگى كرد ، او علاوه بر مقام نبوت ، به علم نجوم و حساب و هيئت ، احاطه داشت ، و مىگويند نخستين كسى است كه طرز دوختن لباس را به انسانها آموخت .
اما « ذا الكفل » مشهور اين است كه از پيامبران بوده است ( 1 ) هر چند بعضى معتقدند كه او يكى از صالحان بود ، ظاهر آيات قرآن كه او را در رديف پيامبران بزرگ مىشمرد نيز اين است كه او از انبياء است و بيشتر به نظر مىرسد كه او از پيامبران بنى اسرائيل بوده است ( 2 ) .
در علت نامگذارى او به اين نام با توجه به اينكه « كفل » ( بر وزن فكر ) هم به معنى نصيب و هم به معنى كفالت و عهده دارى آمده است ، احتمالات متعددى دادهاند ، بعضى گفتهاند چون خداوند نصيب وافرى از ثواب و رحمتش در برابر اعمال و عبادات فراوانى كه انجام مىداد به او مرحمت فرمود ذا الكفل ناميده شد ( يعنى صاحب بهره وافى ) و بعضى گفتهاند چون تعهد كرده بود شبها را به عبادت برخيزد و روزها روزه بدارد ، و هنگام قضاوت هرگز خشم نگيرد و تا آخر به وعده خود وفا كرد ، « ذا الكفل » ناميده شد .
هامش
( 1 ) تفسير كبير فخر رازى ذيل آيه مورد بحث .
( 2 ) تفسير فى ظلال جلد 5 صفحه 556 .