چگونه آنها را مىتوان تحت فرمان آورد ، و هم از نتيجه و سرانجام اين كار ، و به هر حال همه چيز در برابر علم و قدرت ما خاضع و تسليم است .
جمله « * ( وَلِسُلَيْمانَ . . . ) * » عطف بر جمله « * ( وَسَخَّرْنا مَعَ داوُدَ الْجِبالَ ) * » مىباشد يعنى قدرت ما چنان است كه گاهى كوهها را مسخر يكى از بندگان خود مىسازيم تا همراه او تسبيح گويند ، و گاه بادها را تحت فرمان يكى از بندگان خويش قرار مىدهيم تا او را به هر جا ببرند .
واژه « عاصفة » به معنى تندباد يا طوفان است ، در حالى كه از بعضى ديگر از آيات قرآن استفاده مىشود كه بادهاى ملايم نيز به فرمان سليمان بود ، چنان كه در سوره ص آيه 36 مىخوانيم فَسَخَّرْنا لَه الرِّيحَ تَجْرِي بِأَمْرِه رُخاءً حَيْثُ أَصابَ :
« ما باد را به فرمان او قرار داديم كه نرم و آهسته و هر جا كه مىخواست حركت مىكرد » .
البته تصريح به « عاصفه » ( تندباد ) در اينجا ممكن است به عنوان بيان فرد مهمتر باشد ، يعنى نه تنها بادهاى ملايم بلكه طوفانهاى سخت نيز در فرمان او بودند ، چرا كه دومى عجيبتر و اعجابانگيزتر است .
و نيز اين بادها تنها در مسير سرزمين مبارك ( شام ) كه قرارگاه سليمان بود در تسخير او نبودند بلكه طبق آيه 36 سوره ص به هر جا كه مىخواست حركت مىكردند ، بنا بر اين تصريح به نام سرزمين مبارك بيشتر به خاطر آنست كه مركز حكومت سليمان را تشكيل مىداد .
اما اينكه باد چگونه در اختيار او قرار داشت ؟
با چه سرعتى حركت مىكرد ؟
سليمان و يارانش بر چه وسيله اى مىنشستند و حركت مىكردند ؟
به هنگام حركت چه عاملى آنها را از سقوط و يا فشار هوا و مشكلات ديگر حفظ مىكرد ؟
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 473
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٤٧٣