كه معيار كار آنها بر هوسهاى شيطانى است .
در حديثى از امام صادق ع مىخوانيم كه فرمود : « امام در قرآن مجيد دو گونه است در يك جا خداوند مىفرمايد : » * ( وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا ) * « يعنى به امر خدا نه به امر مردم ، امر خدا را بر امر خودشان مقدم مىشمرند . و حكم او را برتر از حكم خود قرار مىدهند ، ولى در جاى ديگر مىفرمايد : » وَجَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ : « ما آنها را پيشوايانى قرار داديم كه دعوت به دوزخ مىكنند » فرمان خود را بر فرمان پروردگار مقدم مىشمرند و حكم خويش را قبل از حكم او قرار مىدهند و مطابق هوسهاى خود و بر ضد كتاب اللَّه عمل مىنمايند ( 1 ) .
و اين است معيار و محك براى شناسايى امام حق از امام باطل .
هامش
( 1 ) آيه دوم كه آيه 41 سوره قصص است به فرعون و لشكر او اشاره مىكند اين حديث در تفسير صافى از كتاب كافى نقل شده است .