محتواى سوره
1 - اين سوره چنان كه از نامش پيدا است ، سوره پيامبران است ، چرا كه نام شانزده پيامبر ، بعضى ، با ذكر فرازهايى از حالاتشان و بعضى تنها به صورت اشاره در اين سوره آمده است ( موسى - هارون - ابراهيم - لوط - اسحاق - يعقوب - نوح - داود - سليمان - ايوب - اسماعيل - ادريس - ذا الكفل - ذا النون ( يونس ) - زكريا و يحيى ع ) .
بنا بر اين تكيه بحثهاى مهم اين سوره بر روى برنامههاى انبياء است .
علاوه بر اينها پيامبران ديگرى هستند كه نامشان صريحا در اين سوره برده نشده ولى پيرامون آنها سخنى آمده است ( مانند پيامبر اسلام ص و حضرت مسيح ) .
2 - از اين گذشته ويژگى سورههاى « مكى » كه از عقائد دينى ، مخصوصا از مبدء و معاد سخن مىگويد ، كاملا در اين سوره منعكس است .
3 - در اين سوره از وحدت خالق و اينكه جز او معبود و آفريدگارى نيست و نيز از آفرينش جهان بر اساس هدف و برنامه ، و وحدت قوانين حاكم بر اين عالم و همچنين وحدت سرچشمه حيات و هستى ، و نيز وحدت موجودات در برنامه فنا و مرگ ، بحث به ميان آمده است .
4 - بخش ديگرى از اين سوره ، از پيروزى حق بر باطل ، توحيد بر شرك و لشكريان عدل و داد بر جنود ابليس ، سخن گفته شده است .
5 - جالب اينكه اين سوره با هشدارهاى شديد نسبت به مردم غافل و بى خبر از حساب و كتاب آغاز شده ، و پايان آن نيز با هشدارهاى ديگرى در اين زمينه تكميل مىگردد .