132 - و خانواده خود را به نماز دستور ده و بر انجام آن شكيبا باش ما از تو روزى نمىخواهيم بلكه ما به تو روزى مىدهيم و عاقبت نيك براى تقوا است .
133 - و آنها گفتند چرا ( پيامبر ) معجزه و نشانه اى از سوى پروردگارش براى ما نمىآورد بگو آيا خبرهاى روشن اقوام پيشين كه در كتب آسمانى نخستين بوده است براى آنها نيامد .
134 - و اگر ما آنها را قبل از آن ( قبل از نزول قرآن ) با عذابى هلاك مىكرديم ( در قيامت ) مىگفتند پروردگارا چرا براى ما پيامبرى نفرستادى تا از آيات تو پيروى كنيم پيش از آنكه ذليل و رسوا شويم .
135 - بگو همه ( ما و شما ) در انتظاريم ( ما در انتظار وعده پيروزى بر شما هستيم و شما در انتظار شكست ما ) حال چنين است انتظار بكشيد اما به زودى مىدانيد چه كسى از اصحاب صراط مستقيم است و چه كسى هدايت يافته است .
تفسير :
در اين آيات دستوراتى به پيامبر داده شده كه در حقيقت منظور از آن عموم مسلمانان است ، و تكميلى است براى بحثى كه در زمينه « شكيبايى » در آيات گذشته خوانديم .
« نخست مىگويد هرگز چشم خود را به نعمتهاى مادى كه به گروه هايى از آنها ( كفار و مخالفان ) دادهايم ميفكن » ( * ( وَلا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى ما مَتَّعْنا بِه أَزْواجاً مِنْهُمْ ) * ) .
آرى « اين نعمتهاى ناپايدار كه شكوفههاى زندگى دنيا است » ( * ( زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا ) * ) .
شكوفه هايى كه زود مىشكفد و پژمرده مىشود و پرپر مىگردد و بر روى زمين مىريزد ، و چند صباحى بيشتر پايدار نمىماند .
در عين حال « اينها همه براى آن است كه ما آنان را با آن بيازمائيم » ( * ( لِنَفْتِنَهُمْ فِيه ) * ) .