« منظور از جمله » * ( ثُمَّ اهْتَدى ) * « هدايت به ولايت ما اهل بيت است » سپس اضافه كرد :
فو اللَّه لو ان رجلا عبد اللَّه عمره ما بين الركن و المقام ثم مات و لم يجيء بولايتنا لاكبه اللَّه فى النار على وجهه :
« به خدا سوگند اگر كسى تمام عمر خود را در ميان ركن و مقام ( نزديك خانه كعبه ) عبادت كند ، و سپس از دنيا برود در حالى كه ولايت ما را نپذيرفته باشد خداوند او را به صورت در آتش جهنم خواهد افكند » .
اين روايت را محدث معروف اهل تسنن « حاكم ابو القاسم حسكانى » نيز نقل كرده است . ( 1 )
روايات متعدد ديگرى نيز در همين زمينه از امام زين العابدين ع و امام صادق ع و از شخص پيامبر ص نقل شده است .
براى اينكه بدانيم ترك اين اصل تا چه حد مرگبار است ، كافى است آيات بعد را بررسى كنيم ، كه چگونه بنى اسرائيل به خاطر ترك ولايت و بيرون رفتن از خط پيروى موسى و جانشينش هارون گرفتار گوساله پرستى و شرك و كفر شدند .
و از اينجا روشن مىشود اينكه آلوسى در تفسير روح المعانى بعد از ذكر پاره اى از اين روايات گفته است : وجوب محبت اهل بيت نزد ما جاى ترديد نيست ولى اين ارتباطى به بنى اسرائيل و عصر موسى ندارد ، سخن بىاساسى است .
چرا كه اولا بحث از محبت نيست بلكه سخن از قبول رهبرى است و ثانيا منظور انحصار رهبرى به ائمه اهل بيت ع نيست ، بلكه در عصر موسى او و برادرش هارون رهبر بودند و قبول ولايتشان لازم بود و در عصر پيامبر اسلام ص ولايت او و در عصر ائمه اهل بيت ولايت آنها .
اين نيز روشن است كه مخاطب اين آيه گرچه بنى اسرائيل هستند ، ولى انحصار به آنها ندارد ، هر فرد يا گروهى كه اين مراحل چهارگانه را طى كنند مشمول غفران و عفو خدا خواهند شد .
هامش
( 1 ) مجمع البيان ذيل آيه مورد بحث .