تعبير به « * ( يَوْمُ الزِّينَةِ ) * » ( روز زينت ) مسلما اشاره به يك روز عيد بوده كه نمىتوانيم دقيقا آن را تعيين كنيم ، ولى مهم آنست كه مردم در آن روز كسب و كار خود را تعطيل مىكردند ، و طبعا آماده شركت در چنين برنامه اى بودند .
به هر حال فرعون بعد از مشاهده معجزات شگفتآور موسى و مشاهده تاثير روانى اين معجزات در اطرافيانش تصميم گرفت با كمك ساحران به مبارزه با او برخيزد ، لذا قرار لازم را با موسى گذارد ، « آن مجلس را ترك گفت و تمام مكر و فريب خود را جمع كرد و سپس همه را در روز موعود آورد » ( * ( فَتَوَلَّى فِرْعَوْنُ فَجَمَعَ كَيْدَه ثُمَّ أَتى ) * ) .
در اين جمله كوتاه سرگذشتهاى مفصلى كه در سوره اعراف و شعراء به طور مبسوط آمده ، خلاصه شده است ، زيرا فرعون پس از ترك آن مجلس و جدا شدن از موسى و هارون ، جلسات مختلفى با مشاوران مخصوص و اطرافيان مستكبرش تشكيل داد ، سپس از سراسر مصر ، ساحران را دعوت به پايتخت نمود و آنها را با وسائل تشويق فراوان به اين مبارزه سرنوشتساز دعوت كرد ، و مطالب ديگرى كه اينجا جاى بحث آن نيست ، اما قرآن ، همه اينها را در اين سه جمله جمع كرده است ( فرعون ، موسى را ترك گفت ، تمام مكر خود را جمع كرد ، و سپس آمد ) . ( 1 )
سرانجام روز موعود فرا رسيد ، موسى ع در برابر انبوه جمعيت قرار گرفت ، جمعيتى كه گروهى از آن ساحران بودند و تعداد آنها به گفته بعضى از
هامش
( 1 ) گرچه كلمه « تولى » در اينجا به معنى جدا شدن از موسى يا از آن مجلس تفسير شده است ولى ممكن است با توجه به مفهوم اين لغت ، حالت اعتراض و ناراحتى فرعون و موضعگيرى خصمانه اش را در مقابل موسى نيز منعكس كند .