از پروردگارت براى تو آوردهايم « ( * ( قَدْ جِئْناكَ بِآيَةٍ مِنْ رَبِّكَ ) * ) .
ما بيهوده سخن نمىگوئيم و بىدليل حرفى نمىزنيم ، بنا بر اين به حكم عقل لازم است لا اقل در سخنان ما بينديشى و اگر درست بود بپذيرى .
سپس به عنوان تشويق مؤمنان اضافه مىكنند « درود بر آنها كه از هدايت پيروى مىكنند » ( * ( وَالسَّلامُ عَلى مَنِ اتَّبَعَ الْهُدى ) * ) .
اين جمله ممكن است به معنى ديگرى نيز اشاره باشد و آن اينكه سلامت در اين جهان و جهان ديگر از ناراحتيها و رنجها و عذابهاى دردناك الهى ، و مشكلات زندگى فردى و اجتماعى از آن كسانى است كه از هدايت الهى پيروى كنند و اين در حقيقت نتيجه نهايى دعوت موسى است .
سرانجام عاقبت شوم سرپيچى از اين دعوت را نيز به او بفهمانيد و بگوئيد « به ما وحى شده است كه عذاب الهى دامان كسانى را كه تكذيب آياتش كرده و از فرمانش سرپيچى نمايند خواهد گرفت » ! ( * ( إِنَّا قَدْ أُوحِيَ إِلَيْنا أَنَّ الْعَذابَ عَلى مَنْ كَذَّبَ وَتَوَلَّى ) * ) .
ممكن است توهم شود كه ذكر اين جمله با گفتار ملايمى كه به آن مامور بودند تناسب ندارد ، ولى اين اشتباه است ، چه مانعى دارد كه يك طبيب دلسوز با لحن ملايم به بيمارش بگويد ، هر كس از اين دارو استفاده كند نجات مىيابد و هر كس نكند مرگ دامانش را خواهد گرفت .
اين بيان نتيجه برخورد نامناسب به يك واقعيت است و تهديد خاص و برخورد خصوصى و شدت عمل در آن وجود ندارد ، و به تعبير ديگر اين واقعيتى است كه بايد بىپرده به فرعون گفته مىشد .
الأمثل في تفسير كتاب الله المنزل ( تفسير نمونه ) ( فارسي ) — صفحة 211
مساهمون: الشيخ ناصر مكارم الشيرازي
ص٢١١