اين موضوع نيز لازم به يادآورى است كه شنيدن سخن خدا ، آن هم بدون هيچ واسطه ، مفهومش اين نيست كه خداوند ، حنجره و صوتى دارد بلكه او به قدرت كامله اش امواج صوت را در فضا خلق مىكند ، و به وسيله اين امواج با پيامبرانش سخن مىگويد ، و از آنجا كه آغاز نبوت موسى ع به اين گونه انجام يافت لقب « كليم اللَّه » به او داده شده است .
3 - نماز بهترين وسيله ياد خدا -
در آيات فوق به يكى از فلسفههاى مهم نماز اشاره شده است ، و آن اينكه انسان در زندگى اين جهان با توجه به « عوامل غافل كننده » نياز به تذكر و يادآورى دارد ، با وسيله اى كه در فاصلههاى مختلف زمانى ، خدا و رستاخيز و دعوت پيامبران و هدف آفرينش را به ياد او آورد و از غرق شدن در گرداب غفلت و بيخبرى حفظ كند ، نماز اين وظيفه مهم را بر عهده دارد .
انسان صبحگاهان از خواب برمىخيزد ، خوابى كه او را از همه چيز اين جهان بيگانه كرده ، مىخواهد برنامه زندگى را شروع كند ، قبل از هر چيز به سراغ نماز مىرود ، قلب و جان خود را با ياد خدا صفا مىدهد ، از او نيرو و مدد مىگيرد ، و آماده سعى و تلاش توأم با پاكى و صداقت مىگردد .
باز هنگامى كه غرق كارهاى روزانه شد و چند ساعتى گذشت و چه بسا ميان او و ياد خدا جدايى افتاد ، ناگاه ظهر مىشود و صداى مؤذن را مىشنود اللَّه اكبر ! . .
حى على الصلاة ! : « خدا از همه چيز برتر است ، برتر از آنست كه توصيف شود . . . بشتاب به سوى نماز » به سراغ نماز مىرود در برابر معبود خود به راز و نياز مىايستد ، و اگر گرد و غبار غفلتى بر قلب او نشسته ، آن را شستشو مىدهد اينجا است كه خدا در نخستين دستورات در آغاز وحى به موسى مىگويد نماز